Dziecko ma prawo do prywatności. Ale czy rodzic może odpuścić kontrolę? Terapeuta stawia sprawę jasno

REKLAMA
REKLAMA
Prawo do prywatności jest ważne, ale rodzice mają również obowiązek chronienia dziecka. Sam fakt, że nastolatek siedzi w swoim pokoju, nie oznacza, że jest bezpieczny. Może uczestniczyć w forum ekstremistycznym albo grupie krzywdzącej innych. – powiedział terapeuta uzależnień Daniel Dziewit.
- Rodzice powinni ponosić także odpowiedzialność karną za zaniedbania w świecie cyfrowym
- Klasowe grupy na komunikatorach są potencjalnym źródłem przemocy
Specjalista podkreślił, że gdy dorosły ignoruje zagrożenia, a dziecko zmanipulowane w sieci krzywdzi innych, nie można pomijać odpowiedzialności opiekuna.
REKLAMA
REKLAMA
Rodzice powinni ponosić także odpowiedzialność karną za zaniedbania w świecie cyfrowym
– Nie mam gotowego projektu przepisów. Uważam jednak, że rodzice powinni ponosić także odpowiedzialność karną za zaniedbania w świecie cyfrowym. Jeśli dorosły ignoruje zagrożenie, nie interesuje się tym, co robi dziecko, lekceważy ograniczenia wieku na platformach, a później dochodzi do krzywdy, nie możemy pomijać jego odpowiedzialności – powiedział. Dodał, że ma natomiast pomysł na to, jak nazwać zbiór reguł regulujących te kwestie: lex Daria, na pamiątkę 37-letniej kobiety zamordowanej przez 15-latka w miejscowości Leszczydół-Nowiny.
Jego zdaniem sama edukacja i apelowanie o empatię nie wystarczą, jeśli zaniedbania nie będą miały konsekwencji.
– Ponosimy konsekwencje różnych zaniedbań. Jeśli ktoś nie dopilnuje psa i ten pogryzie człowieka, odpowiada za to. Tym bardziej powinniśmy rozmawiać o konsekwencjach zaniedbania obowiązków wobec dziecka, które zmanipulowane w sieci krzywdzi drugiego człowieka – podkreślił.
REKLAMA
Terapeuta przywołał historię rodziców piętnastolatka, którzy przyszli do jego gabinetu z poczuciem winy, ponieważ ustalili PIN do telefonu syna i sprawdzili jego zawartość. Odkryli, że chłopiec pod wpływem namów obcych osób nagrał intymny film i przesłał go przez Discord. Najbardziej zajmowało ich jednak pytanie, czy wolno im było naruszyć jego prywatność.
– Ten przykład pokazał mi, jak łatwo rodzice odbierają sobie prawo do opieki nad dzieckiem w świecie cyfrowym – powiedział.
Podkreślił, że prawo do prywatności i korespondencji jest ważne, ale rodzice mają również obowiązek chronienia dziecka. Sam fakt, że nastolatek siedzi w swoim pokoju, nie oznacza, że jest bezpieczny. Może uczestniczyć w forum ekstremistycznym albo grupie krzywdzącej innych.
– Urządzenie wręczone dziecku w prezencie nie zwalnia dorosłego z odpowiedzialności za jego bezpieczeństwo – zaznaczył.
Dziewit opowiedział także o grupie hejterskiej założonej przez uczniów szóstej klasy. Wyzwiska wobec jednego z chłopców przeniosły się z internetu do szkoły; pojawiły się również groźby przemocy seksualnej. Według jego relacji rodzice odmówili przekazania szkole zrzutów ekranu, zasłaniając się prywatnością dzieci. Osoba, która założyła grupę, otrzymała na koniec roku wzorową ocenę zachowania.
– Skupili się na ochronie własnych dzieci przed konsekwencjami. A co z chłopcem, który był zaszczuwany? Co z jego krzywdą psychiczną? – pytał.
Klasowe grupy na komunikatorach są potencjalnym źródłem przemocy
Zdaniem terapeuty szczególnej uwagi wymagają klasowe grupy w komunikatorach. Powstają, by wymieniać informacje o lekcjach i zadaniach, lecz mogą stać się miejscem szydzenia i przemocy za pomocą filmów czy memów. Krytycznie ocenił zachęcanie uczniów przez dorosłych do korzystania z platform i omijania ich regulaminów. Postuluje likwidację klasowych grup na WhatsAppie oraz powrót do kontaktów twarzą w twarz.
– Mówię mocno: przestańmy być naganiaczami wielkich firm technologicznych – podkreślił.
Zwrócił też uwagę na rodziców, którzy boją się ograniczać dostęp do internetu z powodu agresywnych reakcji dzieci. Przywołał przykład matki śpiącej z routerem pod poduszką, by uniemożliwić im niekontrolowane korzystanie z sieci nocą. Podkreślił potrzebę edukacji dorosłych: na jednym z jego szkoleń było trzydziestu nauczycieli i tylko jeden rodzic.
W ocenie Dziewita młodzi potrzebują ruchu, wymagań, docenienia, wartości, autorytetów i granic. Jeżeli nie czują się ważni w domu lub szkole, mogą szukać uznania w grupie nakłaniającej ich do coraz bardziej niebezpiecznych zachowań.
– To nie znaczy, że brak uwagi musi prowadzić do przemocy. Ale warto zapytać, kto i za co docenia nasze dziecko, zanim zacznie ono zdobywać uznanie cudzą krzywdą – podkreślił.
– Nie jest za późno. Ale odpowiedzialności za wychowanie nie możemy zostawić sieci – powiedział.
Mira Suchodolska
REKLAMA
REKLAMA



