Czy można w szkole wprowadzić strefy rodzica na podstawie regulaminu?

• Można znaleźć argumenty "za" tym ograniczeniom, można znaleźć argumenty "przeciw"

Przykłady zapisów w regulaminie szkoły typowe dla szkół ze "Strefą rodzica":

1) Rodzic musi oczekiwać w wyznaczonym miejscy aż wyjdzie do niego jego dziecko kończące lekcje - jest to tak niezwykłe ograniczenie praw rodziców, że osoby, które pierwszy raz spotykają się z tym rozwiązaniem otrzymują od szkoły okres kilku tygodni na "przyzwyczajenie się" do tych zasad.

2) Rodzice mają zakaz poruszania się po szkole poza "Strefą" (zakaz obejmuje: jadalnię, świetlicę, salę gimnastyczną i szatnię) - jeżeli jest potrzebna rozmowa np. z dyrekcją szkoły albo nauczycielem, to rodzic przychodzi na umówioną godzinę. Zatrzymuje się w "Strefie rodziców" i oczekuje aż ktoś ze szkoły wyjdzie do niego i zaprowadzi go do gabinetu dyrektora.

3) Rodzice mają zakaz rozmowy z nauczycielami. Nie wolno im rozmawiać z najbliższym nauczycielem, który dyżuruje na korytarzu. Nie wolno wejść w czasie przerwy lekcyjnej i zapytać o cokolwiek nauczyciela. Wszelkie rozmowy tylko "w okienkach" albo po umówieniu się.

Można znaleźć argumenty "za" tym ograniczeniom, można znaleźć argumenty "przeciw"

Te zakazy niewątpliwie porządkują organizację życia szkoły. "Znikają" z niej rodzice i spontaniczne ich zachowania typu wejście w czasie przerwy do sali lekcyjnej i krótka rozmowa z wychowawcą. Takie zachowania mogą być (i często są) męczące dla kadry nauczycielskiej, ale to jest kwestia umiaru, wychowania. Są też zdarzenia nagłe jak np. śmierć w rodzinie ucznia. I trudno sobie wyobrazić, aby w takiej sytuacji rodzic umawiał się z nauczycielem na rozmowę za kilka dni.

Jest jednak poważny argument, który ucina jakąkolwiek dyskusję na temat stref rodziców - nie ma dla nich podstawy prawnej w postaci przepisu rangi ustawowej. Regulamin szkoły nie jest taką podstawą prawną. Swoboda rodziców w dostępie do ich dzieci wynika z przepisów Konstytucji - żaden regulamin nie może wyłączać Konstytucji.