Wysokość dodatku funkcyjnego trzeba jednoznacznie określić. Szeroki zakres uprawnień organu prowadzącego nie oznacza dowolności

• Składniki wynagrodzenia nauczyciela
• Szeroki zakres uprawnień nie oznacza dowolności
• Wysokość dodatku funkcyjnego trzeba jednoznacznie określić

Składniki wynagrodzenia nauczyciela

Wynagrodzenie nauczycieli zatrudnionych na podstawie przepisów ustawy z 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela co do zasady składa się z:
1) wynagrodzenia zasadniczego;
2) dodatków: za wysługę lat, motywacyjnego, funkcyjnego, w tym z tytułu sprawowania funkcji wychowawcy klasy, oraz za warunki pracy;
3) wynagrodzenia za godziny ponadwymiarowe i godziny doraźnych zastępstw;
4) nagród i innych świadczeń wynikających ze stosunku pracy, z wyłączeniem świadczeń z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, świadczenia na start i dodatku wiejskiego.

Prawo do dodatku funkcyjnego przysługuje na podstawie przepisów rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z 31 stycznia 2005 r. w sprawie wysokości minimalnych stawek wynagrodzenia zasadniczego nauczycieli, ogólnych warunków przyznawania dodatków do wynagrodzenia zasadniczego oraz wynagradzania za pracę w dniu wolnym od pracy. Do uzyskania go uprawnieni są nauczyciele, którym powierzono:
1) stanowisko dyrektora lub wicedyrektora przedszkola, szkoły, placówki lub innej jednostki organizacyjnej, o której mowa w art. 1 ust. 1 Karty Nauczyciela, zwanej dalej "szkołą", albo inne stanowisko kierownicze przewidziane w statucie szkoły;
2) sprawowanie funkcji:
a) wychowawcy klasy,
b) doradcy metodycznego lub nauczyciela-konsultanta,
c) mentora,
d) nauczyciela opiekującego się oddziałem przedszkolnym.

W art. 30 ust. 6 pkt 1 Karty Nauczyciela ustawodawca powierzył organowi prowadzącemu szkołę będącemu jednostką samorządu terytorialnego, określenie w drodze regulaminu wysokości wskazanych dodatków oraz szczegółowe warunki ich przyznawania, z zastrzeżeniem, że minimalna wysokość dodatku za wychowawstwo to 300 zł (art. 34a KN).

Szeroki zakres uprawnień nie oznacza dowolności

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z 30 października 2025 r. (sygn. akt I SA/Op 618/25) dotyczył uchwały Rady Miejskiej w O. zmieniająca uchwałę w sprawie regulaminu dodatków do wynagrodzenia zasadniczego, wynagrodzenia za godziny ponadwymiarowe i godziny doraźnych zastępstw, nauczycielskiego dodatku mieszkaniowego oraz nagród dla nauczycieli zatrudnionych w przedszkolach i szkołach podstawowych przez Gminę O. Jak wskazano w uzasadnieniu tego wyroku, upoważnienie organu prowadzącego szkołę przy podejmowaniu regulaminów wynagradzania nauczycieli zostało ograniczone wyłącznie do określenia wysokości stawek dodatków oraz szczegółowych warunków ich przyznawania. Przyznana norma kompetencyjna ma szeroki zakres, nie oznacza to jednak dowolności w zakresie określenia zarówno wysokości stawek dodatków, jak i warunków ich przyznawania. Sąd podkreślił, że dodatek funkcyjny różni się od wszystkich innych dodatków tym, że jest ściśle i bezpośrednio związany z funkcją wykonywaną przez pracownika. Sam fakt, że pracownikowi powierzono określoną funkcję kierowniczą, uzasadnia jego prawo nie tylko do wynagrodzenia zasadniczego związanego z wykonywaniem tej funkcji, lecz również do dodatku funkcyjnego, jeżeli obowiązujące przepisy przewidują dla tego stanowiska dodatek funkcyjny. Z regulaminu określającego wysokość oraz szczegółowe warunki przyznawania nauczycielom dodatków do wynagrodzenia zasadniczego musi wynikać wyraźnie wysokość tych dodatków, tak aby zarówno nauczyciel, jak i organ przyznający ten dodatek wiedzieli jaka jest jego wysokość. Dodatek funkcyjny stanowi bowiem stały składnik wynagrodzenia nauczyciela, któremu powierzono stanowisko lub określone funkcje.

Wysokość dodatku funkcyjnego trzeba jednoznacznie określić

Za nieprawidłowe należy więc uznać określenie w uchwale jedynie maksymalnej stawki dodatku funkcyjnego, bez wskazania kryteriów różnicowania tej wysokości w granicach określonego przedziału. Podanie jedynie górnej granicy kwotowej przy braku czytelnych i konkretnych kryteriów przyznawania dodatku funkcyjnego, różnicujących wysokość stawki tego dodatku dla poszczególnych stanowisk, przy uwzględnieniu istoty pełnionej funkcji i nakładu pracy związanego z jej wykonywaniem, nie może zostać uznane za określające prawidłowo wysokości stawek omawianego dodatku. Wysokość dodatku funkcyjnego nie może być uzależniona od arbitralnej i nieuzasadnionej prawnie oceny organu prowadzącego szkołę, a powinna jednoznacznie wynikać z obowiązujących przepisów, w tym także uchwały jednostki samorządu terytorialnego w tym zakresie (por. wyrok NSA z dnia 25 listopada 2025 r., sygn. akt I OSK 1789/15, podobnie wyrok WSA w Olsztynie z dnia 28 lutego 2023 r., sygn. akt II SA/Ol 7/23).

Brak określenia procentowej dolnej granicy wysokości dodatku motywacyjnego pozwala na jego określenie na poziomie 0%, czyli jego nieprzyznanie. Tymczasem art. 30 ust. 6 pkt 1 Karty Nauczyciela, stanowiącego upoważnienie do ustalenia stosownych regulaminów przez radę gminy, nie budzi wątpliwości interpretacyjnych, i jasno wskazuje, iż rada gminy (będąca organem prowadzącym szkołę) określa wysokość stawek dodatków oraz szczegółowe warunki przyznawania tych dodatków. W pojęciu „warunki przyznawania dodatków” w żaden sposób nie mieści się uprawnienie do określania przez radę gminy także jakichkolwiek warunków utraty tych dodatków, bądź też nieprzyznawania tych dodatków. Wobec tego, sąd stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały.